Wat is er veel voorbij gekomen.
Voor mijzelf is Twitter wat er het meest uitspringt. Ik probeer geregeld wat te tweeten. Foto`s of links eraan plakken blijft iedere keer een uitdaging, maar als er respons komt is dat heel leuk.
Nu we met elkaar proberen naar de politiek toe de bieb beter te laten zien, merk ik, dat onze klanten toch wel behoudend zijn. De meeste respons krijgen we toch in de bibliotheek zelf. Men kan een brief invullen en dat doet bijna iedereen.
Maar via de sociale media gaat het minder snel met de reacties. Dit is nog niet echt ingeburgerd.
Zo komen we vanzelf bij een ander verschijnsel: crowdsourcing. Dat proberen we nu daadwerkelijk uit. Spannend hoor!
Screensourcing is een mogelijkheid die we zouden moeten uitdiepen, maar dan landelijk lijkt me.
Samenwerken en delen kan zoveel gemakkelijker dan een aantal jaren geleden, laten we dit dan ook doen!
Ik vrees dat je de boel omdraait. Als je mensen wilt activeren dan zul je zelf actief moeten zijn. Dat kost inspanning en creativiteit. Je zult de sociale media kanalen zelf heel actief moeten gebruiken en digitaal moeten laten zien wat er fysiek wordt bijgedragen. De twee verbinden. Kijk nu zelf naar wat er tijdens de actie op jullie Facebookpagina en Twitter gebeurde en dan met name wat jullie zelf plaatsten. Dat is veel te weinig en in mijn ogen een gemiste kans. Dan is het te makkelijk om de reden van de kleine respons bij je publiek te leggen. Ik denk dat die namelijk bij jullie zelf ligt. Als je iets terug wilt zul je vooral moeten beginnen met heel veel te geven!
BeantwoordenVerwijderenDeze kritische noot aan het eind van een succes verlopen VerdiepDingentraject. Ik vond het leuk om je blog te lezen. Gefeliciteerd met het halen van de eindstreep.
Ga ik nog even denken wat je met Screensourcing bedoelt. Is dat zoiets als met z'n allen naar één scherm kijken?